نظام بی اعتبار  (الاهه بقراط)

اعتبار کشور و اعتبار نظام دو موضوع متفاوت هستند. این نظام اتفاقا سبب بی‌اعتباری کشور شده است و شواهد برای این مدعا به اندازه کافی وجود دارد که معروف ‌ترین آنها بی‌اعتباری پاسپورت ایرانی و قرار گرفتن نام ایران در کنار سرکوب و تروریسم است. خیر، من حکومت اسلامی و نظام "جمهوری" اسلامی در ایران را قبول ندارم و در رفراندوم «آری» به آن هم شرکت نکردم. هیچ دلیلی ندارد در شرایطی که هم چنان یک حکومت دینی و سرکوبگر بر کشور حکومت می‌کند، عقیده‌ خود را تغییر دهم. حکومت اسلامی در ایران به دلیل دامنه‌ سرکوب‌های فراگیر و مداوم‌اش سبب سرافکندگی من به عنوان یک زن ایرانی و یک انسان است.

مسلم  است که در انتخابات شرکت نمی‌کنم. این یک پرنسیپ است: من نمی‌توانم عقل و خرد خود را قانع کنم که در «انتخابات» یک حکومت دینی و سرکوبگر و زن‌ستیز و دیگرستیز  شرکت کنم که گذشته از تمامی محدودیت‌هایی که در آن وجود دارد، هیچ چهره‌ای را در میان نامزدهایش به عنوان نماینده‌ حقوق خود به عنوان یک زن/ شهروند ایرانی نمی‌یابم!

اعتبار کشور در جامعه‌ای آزاد است که حقوق شهروندانش توسط زمامداران دوره‌ای و نهادهای دولتی رعایت شود، در حکومتی است که بر اساس اصول دمکراسی بنا شده و حق انتخاب و انتخابات آزاد و  حقوق بشر در آن به رسمیت شناخته باشد، در مناسبات اقتصادی است که امنیت و رفاه نسبی شهروندان در آن تأمین شده باشد.  "جمهوری "اسلامی و زمامداران کنونی نه تنها با اینها بیگانه‌اند بلکه در زمینه سیاسی و فرهنگی،  مخالف سرسخت آنها و در زمینه اقتصادی ناتوان از تضمین امنیت و رفاه هستند.

ژانویه ۲۰۱۶ – دیماه۱۳۹۴